God kyk na ons harte bo ons offers
Kyk God na die grootte van ons offers of na ons harte? Ontdek hoe die Bybel, van Levitikus tot Christus, hierdie vraag beantwoord.
deur ds Philip Wepener
God kyk na ons harte eerder as ons offers. Maar wat beteken dit werklik? Van Kain en Abel tot by Jesus Christus wys die Bybel dat God nie eerste na die grootte van ’n offer kyk nie, maar na die gesindheid waarmee dit gebring word.
Die oorsprong van offers in die Bybel
Na die sondeval het mense begin om offers aan God te bring. Die eerste voorbeeld hiervan is die verhaal van Kain en Abel (Genesis 4:3-5). ’n Paar hoofstukke later bou Noag ’n altaar en bring offers aan die Here (Genesis 8:20).
Abraham reis deur Kanaän, bou altare en bring offers volgens die gebruike van gelowiges wat voor hom geleef het, sowel as toe God hom by Moria getoets het (Genesis 22:9).
Later, toe die Israeliete by die berg Sinai is, word ’n formele offerstelsel ingestel, met breedvoerige voorskrifte en verduidelikings wat in die Bybel opgeteken is, veral in die boek Levitikus.
Die brandoffer en wat dit beteken
Levitikus beskryf die verskillende soorte offers wat die volk Israel aan die Here moes bring. Die eerste en verpligte offer was die brandoffer, ook bekend as die sondeoffer. Hierdie offer was gebring om versoening vir sonde te doen en ’n persoon se toewyding aan God uit te druk.
Die dier wat vir die brandoffer gebring is, moes sonder enige gebreke wees en kon ’n jong bul, ’n skaap of bok, ’n tortelduif of ’n jong duif wees.
Die keuse van die dier het afgehang van die gewer se finansiële situasie. Byvoorbeeld, as iemand ’n duif as ’n offer gebring het, het dit hulle lae finansiële omstandighede of armoede aangedui.
Selfs al is jou beste net ’n duif
Die keuse van die dier het egter meer betekenis gedra as net die gewer se finansiële omstandighede:
- Die gewer het ’n waardevolle offer aan die Here gebring en erken dat die dier, selfs al was dit net ’n duif, uiteindelik aan God behoort het. Daarom moes die dier volmaak wees, sonder gebreke, en nie naby die dood nie. Om ’n onvolmaakte dier as ’n offer te bring, is beskou as ’n teken van ongehoorsaamheid en ondankbaarheid teenoor God.
- Die gewer het erken dat die dier se dood, ongeag die grootte, vir hulle sondes versoening gedoen het en namens hulle aanvaar kon word om versoening met God te bring.
God kyk na die hart agter die offer
Die belangrikste aspek van die offer was die gewer se ware bedoelings daaragter.
Levitikus beklemtoon dat Israel die voorskrifte moet volg en hulle beste aan God moet offer, selfs al is daardie beste offer net ’n duif.
God kyk immers na die gesindheid van die hart meer as net na die uiterlike offer self. In Psalm 51:18-19 skryf Dawid:
U vind immers geen vreugde in slagoffers nie, anders sou ek dit gee; brandoffers aanvaar U nie. Offers aan God is ’n gebroke gees, ’n gebroke en verpletterde hart sal U, o God, nie minag nie.
Wanneer offers sonder opregtheid waardeloos word
Daar was onder sommige Israeliete ’n sterk versoeking om offers van minder waarde as ’n duif te bied: om heeltemal te vermy om ’n ware offer te bring of om skynheilig (onopreg) ’n offer te bring. God het Israel gereeld vermaan en veroordeel vir hierdie einste sondes.
Spreuke 27:21
Die offer van goddeloses is afstootlik, hoeveel te meer as dit gebring word met ‘n slinkse bedoeling!
Jesaja 1:11
“Wat baat julle magdom slagoffers My?” vra die Here. “Ek het genoeg gehad van die brandoffers van ramme en die vet van gevoerde diere. Die bloed van bulle, lammers en bokramme staan My nie aan nie.”
Maleagi 1:12-14
Maar julle ontheilig my Naam aangesien julle dink, die tafel van die Heer is besoedel, en oor wat dit bied, dink julle, sy voedsel kan maar geminag word. En dan sê julle, ‘Kyk, watter moeite is dit nie!’ En julle skat dit gering,” sê die Here, Heerser oor alle magte. “Julle bring diere wat geroof en mank en siek is, en bied dit as ’n offergawe aan! Moet Ek dit uit julle hand aanvaar?” vra die Here. “Vervloek is iemand wat bedrieg deur ’n gelofte af te lê, maar ’n verminkte dier aan die Heer offer, terwyl daar ’n manlike dier in sy kudde is.
Jesus Christus as die volmaakte offer
Die offerstelsel van die Ou Verbond het as ’n middel van genade gedien en die herstel van die verhouding tussen God en die mensdom begin. Hierdie stelsel was egter onvoldoende, en niemand kon volkome vir hulle sondes daardeur versoen word nie.
Die skrywer van Hebreërs verduidelik dat die offers in die Ou Testament hoofsaaklik gelowiges aan hulle sondes herinner het (Hebreërs 10:1-4). Die bloed van bulle en bokke (en duiwe) kon nie sonde wegneem nie. In plaas daarvan word versoening bewerkstellig deur die eenmalige offer van Jesus Christus.
Wat beteken dit vir gelowiges vandag?
Gelowiges erken vandag Jesus Christus se dood aan die kruis as die enigste noodsaaklike offer vir sonde, wat eens en vir altyd geoffer is (Hebreërs 10:10). Sy dood het die heiligdom vir ons oopgemaak, sodat ons vrymoedig God se teenwoordigheid kan binnegaan en ons lofoffer kan bring (Hebreërs 10:19-22; 13:15).
Die doel van die offerstelsel geld steeds vir ons:
Romeine 12:1
Broers, op grond van die barmhartigheid van God roep ek julle dus nou op om julle liggame beskikbaar te stel as ‘n offer wat lewend en heilig is, en vir God aanneemlik. Dit is julle sinvolle godsdiens.
Hebreërs 13:16
En moenie versuim om goed te doen en mededeelsaam te wees nie, want God het behae in sodanige offers.
God kyk na die ware bedoelings agter ons offers
Om ’n brandoffer te bring was ’n daad van gehoorsaamheid en dankbaarheid. Dit het vereis dat die gewer iets werklik waardevols bydra.
Net so word ons vandag geroep om lewens van opoffering te lei, en nie net uit ons oorvloed te gee nie, maar ook uit ons persoonlike omstandighede, selfs al bevind ons onsself in finansiële moeilikheid of armoede, waar ons dalk net ’n spreekwoordelike duif kan bied.
Uiteindelik kyk God na die ware bedoelings agter ons offers as vir hulle grootte. Wat werklik saak maak is die opregtheid van ons harte. Mag al ons offers vir God aanvaarbaar wees!
