Wanneer God self die Lig is
Openbaring 21 wys ons ’n nuwe werklikheid waar die son oorbodig is, omdat God self by sy mense woon en alles met sy heerlikheid verlig.
deur ds Ruan Steyn
Openbaring 21 bied aan ons een van die mees aangrypende visioene in die Bybel. Dit is nie net ’n beskrywing van ’n toekomstige plek nie, maar ’n belofte van ’n radikale nuwe werklikheid waar die skeiding tussen God en die mens finaal opgehef word.
Die sentrale tema van Openbaring 21 is die volkome herstel van die verbondsverhouding tussen God en die mens. In vers 3 hoor Johannes ’n harde stem uitroep:
Kyk, die woonplek van God is nou by die mense. Hy sal by hulle bly; hulle sal sy volke wees, en God self sal by hulle wees as hulle God.
Dit is die klimaks van die Bybelse narratief. Van die oomblik dat die mens uit die tuin van Eden verdryf en verban is, is die Bybelse narratief ’n soeke na die herstel van die nabyheid tussen God en sy kinders. In die Nuwe Jerusalem is God sigbaar. Hy is fisies en ewig in ons midde.
In die Nuwe Jerusalem kan die gevolge van sonde, naamlik die dood, rou, sorge en pyn, nie voortbestaan nie. Ons sien hierdie waarheid in die beskrywing van die Nuwe Jerusalem.
Die afwesigheid van die son
’n Fassinerende aspek van Johannes se visioen, is die beskrywing van die stad se beligting:
Die stad het nie die son en die maan nodig om hom te verlig nie, want die heerlikheid van God het hom verlig, en die Lam is sy lamp.
Openbaring 21:24
In die skeppingsverhaal wat ons in Genesis lees, lees ons dat God eers die lig geskape het en daarna die son en die maan (Genesis 1:4,14). Die son en die maan was “ligdraers” wat deur God geplaas is om oor die dag en nag te heers en dit van mekaar te onderskei. Die son was egter nog altyd net ’n tydelike bron van lig – ’n geskape instrument wat na die heerlikheid van die Skepper wys. Ons kan sê dat die skepping ’n teater is waarin God se heerlikheid openbaar word en die son is slegs die “middelman”.
In die Nuwe Jerusalem word die “middelman” verwyder. Dit beteken nie dat die son nie meer gaan bestaan nie, maar eerder dat dit oorbodig word. Die son het nie nodig om God se heerlikheid te openbaar nie, want ons leef in die onmiddellike teenwoordigheid van die Skepper, wat die Bron van lig is.
Die Christus-gesentreerde Lig
Openbaring 21:23 sê spesifiek dat “die Lam sy lamp” is. Dit is die kern van ons belydenis: Christus is die middelpunt van alles. In die ou verbond was God se teenwoordigheid agter ’n voorhangsel of in ’n wolk en vuurkolom, maar in die Nuwe Testament is die heerlikheid van God deur die verheerlikte Christus onthul.
Die feit dat die Lam die lig is, herinner ons daaraan dat ons toegang tot die Nuwe Jerusalem slegs deur sy kruisoffer moontlik is. Die kruis het die nag van die sonde oorwin, en daarom is daar in die nuwe skepping geen plek vir die skaduwee van die dood of sonde nie.
Aangesien die Here self die Bron van lig in die Nuwe Jerusalem is, gaan daar nie meer donkerte wees nie. In die Skrif is “nag” dikwels moontlik ’n simbool vir chaos, gevaar en die mag van die bose. Die verklaring dat daar “geen nag meer sal wees nie”, beteken dat die herskepping finaal en volmaak is.
Daar is dus geen meer vrees nie, want God se teenwoordigheid bied absolute veiligheid. Daar sal geen sonde wees nie, want waar die lig van God deurdring, kan niks bestaan wat onrein is nie.
’n Lewe van absolute helderheid
Die boodskap van Openbaring is een van hoop. Die son het vandag ’n belangrike doel: dit herinner ons aan die Here se heerlikheid en voorsienigheid. Eendag gaan die son oorbodig wees, want die Here gaan self onder sy kinders woon.
Die beeld van die Nuwe Jerusalem sonder ’n son herinner ons daaraan dat God se heerlikheid so oorweldigend is, dat selfs die helderste ster in die sterrestelsel daarby verdof. Ons beweeg van ’n wêreld van skaduwees na ’n wêreld van absolute helderheid – juis omdat die Here daar is.
Die oorbodigheid van die son wys nie op ’n tekort nie, maar eerder op die volheid van God se herskepping. Dit is ’n simbool van hoop en van die nuwe orde wat God bring.
Die afwesigheid of oorbodigheid van die son wys dat:
- God self die Bron van lewe en lig is;
- Christus die middelpunt van die nuwe skepping;
- Die skepping se doel voltooi is;
- Duisternis vir ewig verdwyn het; en
- Die mensdom uiteindelik in volmaakte gemeenskap met God leef.
